| Korakot님의 프로필:: Joniver-waya-AmorE ::사진블로그리스트 |  도구  도움말 |
:: Joniver-waya-AmorE ::+ Life goes on.. Up and Down... Like rhythm of the sonG + |
||||
|
|
11월 15일 + 15 พ.ย. 52 +วันนี้ไม่มีหัวข้อ ไม่มีเรื่องจะเขียน แต่แค่คิดถึง บรรยากาศเก่าๆ ตอน space ยังฮิต เลยอยากมาเขียนๆ อัพเดตซะหน่อย ทุกวันนี้ก็ยังทำงานอยู่ที่เดิม ตื่นมาอาบน้ำ กินข้าว ทำงาน พัก ทำงาน ตะลอนๆ กลับบ้าน นอน วนลูปไปเรื่อยๆ วันหยุดก็ตื่นนอน ทำงานบ้าน นั่งเล่นเนต ดูทีวี นอน นอน นอน จนเริ่มเบื่อ ตอนนี้ ดูไร้จุดหมายปลายทาง อนาคตเรา เอาไงดี อยากเรียนต่อ แต่ก็ยังตอบตัวเองไม่ได้ ว่าเราอยากเรียนอะไร เป็นอะไร ดูชีวิตล่องลอยจิงๆ คิดไม่ออก บอกไม่ถูก ตอนนี้ ไปปลูกผักใน Facebook ก่อนละกัน 2월 21일 + เก็บตังค์เพื่อ Corgi !!!! +ตอนนี้อยากเลี้ยงหมามากมาย
อยากเลี้ยง Corgi >w<
ตกหลุมรักมานานแล้ว
ไหนๆก็ทำงานแล้ว ขอตั้งใจเก็บตังค์ซะที
จะหา Corgi มาอยู่เป็นคู่หูซักตัว
เตรียมชื่อไว้แล้ว พวงกุญแจ Corgi ก็มีแล้ว
รอแค่ตัวเป็นๆ เนี่ยล่ะ
รอก่อนนะ เจ้าหมาเตี้ยล่ำแต่โคตรน่ารัก
ตอนนี้ขอเก็บตังค์ก่อน >w<
เพราะตัวแกมันมูลค่าสูงเหลือเกิน - -"
อยากได้โว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย !!!!~
 อ๊า... ดูเจ้ายิ้มสิ >o< น่าร้ากกกกกกกกกกกก
เห็นแล้วจะละลายยยยยย
แง้ววววววววววววววววววววววววววววววววว
>w<
11월 20일 + Memory +นั่งดูรูป ใน Multiply ของ tomot และพบสัจธรรม... "อ้วนขึ้นมาก จริงๆด้วย" แสดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด -*-
แต่ลำบากที่สุด ตอนขึ้นรถเมล์ยูโร กะว่าถ้ายังไม่หาย จะทำป้ายไว้ชูแทนละ 10월 30일 + October Diary +ตุลาคมกำลังจะผ่านไป ...
รับปริญญา ตั้งแต่ซ้อม(11-12) - ซ้อมใหญ่(18) - รับจริง(21)
ถ่ายรูปเป็นระวิง ม่ายรู้จะดูหมดมั้ย - -" ทั้งดีใจ ทั้งเหงา
อยากกลับไปอยู่กะเพื่อนเหมือนสมัยเรียน
แต่ตอนนี้ก็แยกย้ายกันทำงานหมดละ
ชีวิตคน ยังไงก็ต้องก้าวต่อไป T-T
วันรับจริง นั่งแถวที่ 5 ตรงหน้าพระที่นั่งพอดี
ดีใจ โคตรๆๆๆ >w< ใช้ราชาศัพท์ไม่ค่อยถูก
แต่อยากบอกว่าดีใจที่ได้เห็นท่านใกล้ๆ
ตอนออกจากหอประชุม นึกว่าออกจากสนามบิน
คนยืนรอสองข้างทาง มีถ่ายรูปด้วย
เหมือนเป็นพวกดาราญี่ปุ่นเกาหลี
ลงจากเครื่องบินแล้วแฟนคลับแห่มารับ - -"
ผ่านไปอีก 3 วัน
เงินเดือนเดือนแรกออกแล้ววววววววว
สัมผัสเงินจากการทำงาน(ประจำ)ก้อนแรกในชีวิต!!!!
ตื่นเต้น ดีใจ ลิงโลด
ว่าแล้วก็กดๆๆๆให้ป๊าม๊าส่วนนึง
แล้วก็เอาที่เหลือหักลบกลบหนี้กะเงินที่ต้องจ่ายไปตอนรับปริญญา
สรุปว่า งานรับปริญญาเป็นงานเสียทรัพย์อย่างนึงในช่วงชีวิต - -"
แต่ก็นะ ความสุข ความสำเร็จในชีวิต ก็มักต้องแลกมาด้วยความเหนื่อยยาก และตังค์!
ตอนนี้ก็ตัดผมละ หลังจากไว้ผมยาวรุงรังมานานกว่า 7 เดือน
ตัดเสร็จรู้สึกโล่งหัวทันที 555 สบายใจ
มามองรอบตัวมั่งดีกว่า
เดือนนี้ผ่านไปก็นะ พันธมิตร นปก. รัฐบาล ฝ่ายค้าน ...
มีข่าวขึ้นหน้าหนึ่งได้ทุกวัน เรื่องการเมือง
คนนู้นก็เลว คนนี้ก็ผิดกฎหมาย
บอกตรงๆ "กูรำคาญ"
ทั้งคู่อ่ะแหละ จะตีกันไปถึงไหน
เศรษฐกิจก็แย่จะตายอยู่แล้ว ยังตีกันอยู่ได้
ที่ออกมาชุมนุมๆกันมันแก้ปัญหาของชาติตรงไหน -*-
ยิ่งทำให้คนเอือมระอา และหมดศรัทธากันเข้าไปใหญ่
เมื่อเช้าฟังข่าววิทยุอ่ะ ชอบมาก
แต่จำไม่ได้ละว่าเป็นการบรรยายของใคร เค้าบอกว่า
"รักในหลวงให้อยู่บ้าน"
แค่นี้ล่ะ สั้นๆ แต่รู้สึกสงบดี
ดีกว่าสักแต่พูดว่ารักในหลวง ใส่เสื้อเหลือง ใส่สายรัดข้อมือไปวันๆ
แล้วไปนั่งสร้างสงครามกลางเมืองให้แผ่นดินของพ่อหลวงลุกเป็นไฟ
เราเองก็ไม่ได้ชอบทักษิณ เกลียดสมัคร และนักการเมืองปลาไหลทั้งหลาย
แต่ก็ไม่ชอบที่พันธมิตรมาชุมนุมประท้วงกันไม่จบไม่สิ้นเหมือนกัน
งานการไม่มีทำกันหรือไง - -"
เอาเวลานั่งประท้วงไปทำงานทำการที่มีประโยชน์กว่านี้ดีกว่า
ด้านเศรษฐกิจ ของก็แพงเอาๆๆๆ
ไอนู่นก็ขึ้นราคา นี่ก็ขึ้นราคา
บริษัทยักษ์ใหญ่ที่นู่นก็ล้ม ที่นี่ก็เจ๊ง
ปลงตก...
ประหยัดต่อไป
ข่าวหน้าหนึ่ง นสพ แต่ละวันก็นะ
ฆ่าสาวบัญชี...
เผาทั้งเป็น ดาวโรงเรียน ปางตาย...
ยิงดับ...
ปล้น จี้ ฆ่า สารพัด...
ไมหน้าหนึ่งไม่มีเสนอข่าวที่มันบันเทิงใจต่อการเริ่มวันใหม่ยามเช้าหน่อยเนี่ย - -"อย่าง
หมาฮีโร่ช่วยชีวิตลูกแมวเหมียวที่ติดอยู่ในบ้านที่กำลังไฟไหม้...
แท็กซี่คนดีเก็บของส่งคืน...
ช่วยเสนออะไรให้แบบว่า เออสังคมนี้มันยังน่าอยู่หน่อยได้มั้ย -*-
จะดีมากเลย ถ้าจะมีข่าว "พันธมิตร รัฐบาล จับมือยุติปัญหา ร่วมกันแก้ไขพัฒนาชาติ"
แต่สงสัยคงจะฝันไกลไป ... ไกลจนมองไม่เห็น - -"
9월 4일 + Home, Sick +เคยได้ยินแต่เค้าพูดกันว่า
เวลาคนอยู่ห่างบ้านมากๆ
จะเป็น Home Sick
คิดถึงบ้าน...
แต่
เวลาเราอยู่ข้างนอก กลับสบายใจ
สงสัยเราคงเป็นโรคอื่น
โรค Home, Sick
อยู่บ้านแล้ว ป่วย(ใจ)
มีแต่ปัญหาได้ทุกวัน
ทะเลาะได้ทุกวัน
น่าเบื่อ..
บ้านน่าจะเป็นที่ที่อยู่แล้วสบายใจ
เป็นที่พัก เวลาเหนื่อยมาจากข้างนอกไม่ใช่เรอะ
แต่ทำไม มีแต่เรื่องให้ทุกข์เสมอ
พยายามไม่คิด แต่หลายเรื่องก็น่าเบื่อจิงๆ
อย่างตอนนี้ก็มีปัญหาเรื่องงาน
ช่วงก่อนก็หางานอยู่ ก็หาเรื่อยๆ
อยากทำงานเหมือนกัน ไม่ใช่ไม่อยาก
แต่ไม่ใช่สมัครไปแล้วเค้าจะเรียกเข้าบริษัททำงานเลยนิ
ก็กลายเป็นปัญหา บ่นทุกวัน
จะให้ฝากคนนู้นคนนี้ เข้าที่นู่นที่นี่
ไม่ชอบ
ไม่ได้อยากเข้าทำงานแบบนั้น
พอตอนนี้หางานได้แล้ว เลยหยุด
ไม่ได้หาหรือสมัครที่อื่นเพิ่ม
เพราะไม่อยากไขว้เขวเอง
อยากลองเก็บประสบการณ์
แต่ไม่เห็นจะมีดีใจด้วยเลยสักครั้งว่าได้งานแล้ว
ทั้งที่บริษัทก็ตรงตามที่ต้องการแล้ว
มั่นคง สวัสดิการดี เดินทางสะดวก
แต่ก็บ่นอีก ทำไมไม่ลองไปสมัครที่นั่นนู่นนี่อีก
จะเอายังไง???
มันดูดีนักเรอะ
กะลังจะทำงานกับที่นึง
แต่ไปสัมภาษณ์ที่อื่นอีกเรื่อยๆเนี่ย
ทั้งๆที่พูดชัดแล้ว ว่าจะทำจนพ้นโปร
ถ้าไม่ใช่งานที่ชอบ ค่อยหาใหม่
ทั้งที่ที่บ้านเป็นคนบอกเอง
งานอะไรก็ทำๆไป เก็บประสบการณ์
แต่พอได้งานแล้วกลับเรื่องมาก
จะเอานู่นนั่นนี่อีก
เครียด
อึดอัด
ไม่ชอบ
ไม่ชอบจิงๆ
พูดยังงี้ คงดูเป็นลูกอกตัญญู
แต่คนเราก็มีความคิดไม่เหมือนกัน
เลิกยัดเยียดทีเหอะ อึดอัด
ตอนนี้ เป็นโรคนี้จริงๆ
(At) Home, (I'm) Sick!
|
|||
|
|
